Thursday, 6 November 2014
ನುಣುಪಾದ ಕೆನ್ನೆಯನು
ಸ್ವತಃ ಮುಟ್ಟಿ
ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಷ್ಟೇನು
ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ;
ನುಣುಪಾದ ಕನ್ನಡಿಯೇ ಬೇಕು
ಕೃತಕವೆನಿಸಿದರೂ
ನೈಜತೆಗೊಂದು ತೆಳು ಪರದೆ
ಬೇಕೇ ಬೇಕೇನೋ
ಕದ್ದು ನೋಡೊ ಸ್ವಾರಸ್ಯವ
ಅನುಭವಿಸಲು!
06/11/2014
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
ಇಲ್ಲದ ನೋವನು
ಕಲ್ಪಿಸಿ ಮೊರೆವಾಗ
ಕಣ್ಣೀರು ಹೆಚ್ಚು
ಇದ್ದ ನೋವನು
ಇನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಮರೆಮಾಚುವಾಗ
ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸಡಗರ ಸಂಭ್ರಮ
ಗೆದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲವ!
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿ,
ಕನಸುಗಳಲ್ಲೇ ಕಾಮನೆ ಹರಡಿ,
ಎಷ್ಟು ಸುರುಳಿ ಸುತ್ತಿಹುದೊ
ಆ ಆಲದ ಮರ,,
ಒಮ್ಮೆಲೆ ಬಿಳುಲಾಗಿ ಬಾಗಿದೆ ಭುವಿಗೆ,,
ಮರೆತು ದಿಕ್ಕುಗಳ,,
ನೆನಪಿಟ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನೇ,,
04/11/2014
ಕವನ
ಈ ಭಾವಗೀತೆ ...
ಇದ್ದ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲದ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ
ಹುಡುಕಿದ್ದೇ ಒಂದು ತಪ್ಪು!
ಇದ್ದ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ಭಾವಗಳನ್ನು
ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೂ ಮತ್ತೂ ತಪ್ಪೇ!
ಎಷ್ತು ತಪ್ಪು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳೊ ಈ
ಭಾವಗೀತೆಗಳಲಿ; ಹಾಡಿರುವೆ ನಾ
ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿ, ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗದು
ಇನ್ನೂ ಉಸಿರಿದೆಯಾದ ಕಾರಣಗಳಲಿ!
ತಪ್ಪೋ ಸರಿಯೋ ಅಂತೂ ಹಾಡಿದೆ
ಈ ಎದೆಯೊಳಗೆ ನಿರಂತರ ಮೊಳಗುತ
ಆಕಸ್ಮಿಕಗಳಾಗಿ ಹಿಮ್ಮೇಳಗಳು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ
ಕೈ ತಟ್ಟೋ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಬೆನ್ ಚಪ್ಪರಿಕೆ
ಸಾಲು ಮುಗಿವ ಮುನ್ನ ಹಾಡು ನಿಲ್ಲದಿರಲಿ
ಎಂಬ ಆಶಯವಷ್ಟೇ ಈ ಎಲ್ಲಾ ತಪ್ಪುಗಳ ಸರಣಿ ಬಯಕೆ!
ಕಂಠ ಸವೆದರೂ ಗುನುಗಿ ಮುಗಿಸೇನು
ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನ ಉಸಿರಿರಲಿ ಹಾಡಿನೊಳಗೆ!
02/11/2014
Sunday, 2 November 2014
ಕವನ
ಅಮ್ಮಾ ನೀ....
ಅಮ್ಮಾ ನೀನು ಗುರುವಾಗಲು
ನಾನು ಮಗುವಾಗಲೇ ಚೆಂದ
ನಿನ್ನ ಆಸೆ ಲಾಲಿತ್ಯ
ನಾಳೆಯ ನನ್ನ ಕನಸ ಸಾಹಿತ್ಯ!
ಅಮ್ಮಾ ನೀ ಗೆಳತಿಯಾಗಲು
ನಾನು ಗೆಳಯನಾಗಲೇ ಚೆಂದ
ನಿನ್ನ ಆಶಯ ಕಾರುಣ್ಯ
ನನ್ನೆದೆಯ ರಮ್ಯ ಕಾವ್ಯ!
ಅಮ್ಮಾ ನೀ ಜಗವೇ ಆಗಲು
ನಾನು ಪುಟ್ಟ ಕಣವಾಗಲೇ ಚೆಂದ
ನಿನ್ನ ಹಸುರ ರಹಸ್ಯ
ನನ್ನ ಜೀವನದ ಸ್ವಾರಸ್ಯ!
ಅಮ್ಮಾ ನೀ ಕನ್ನಡವಾಗಲು
ನಾನು ಕನ್ನಡದ ಕೈಯಾಗಲೇ ಚೆಂದ
ನಿನ್ನ ಅಜರಾಮರ ಲಿಪಿ ಮಾಣಿಕ್ಯ
ನನ್ನ ಹೃದಯ ವೀಣೆ ಉಲಿವ ಮಾಧುರ್ಯ!
31/10/2014
ಅಮ್ಮಾ ನೀನು ಗುರುವಾಗಲು
ನಾನು ಮಗುವಾಗಲೇ ಚೆಂದ
ನಿನ್ನ ಆಸೆ ಲಾಲಿತ್ಯ
ನಾಳೆಯ ನನ್ನ ಕನಸ ಸಾಹಿತ್ಯ!
ಅಮ್ಮಾ ನೀ ಗೆಳತಿಯಾಗಲು
ನಾನು ಗೆಳಯನಾಗಲೇ ಚೆಂದ
ನಿನ್ನ ಆಶಯ ಕಾರುಣ್ಯ
ನನ್ನೆದೆಯ ರಮ್ಯ ಕಾವ್ಯ!
ಅಮ್ಮಾ ನೀ ಜಗವೇ ಆಗಲು
ನಾನು ಪುಟ್ಟ ಕಣವಾಗಲೇ ಚೆಂದ
ನಿನ್ನ ಹಸುರ ರಹಸ್ಯ
ನನ್ನ ಜೀವನದ ಸ್ವಾರಸ್ಯ!
ಅಮ್ಮಾ ನೀ ಕನ್ನಡವಾಗಲು
ನಾನು ಕನ್ನಡದ ಕೈಯಾಗಲೇ ಚೆಂದ
ನಿನ್ನ ಅಜರಾಮರ ಲಿಪಿ ಮಾಣಿಕ್ಯ
ನನ್ನ ಹೃದಯ ವೀಣೆ ಉಲಿವ ಮಾಧುರ್ಯ!
31/10/2014
ಕವನ
ನಿನ್ನ ತಲುಪಬೇಕು ಎನಿಸಿದೆ...
ನಿನ್ನ ತಲುಪಬೇಕು ಎನಿಸಿದೆ
ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ ನನಗೆ
ನಿನಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಬಾರದಲ್ಲ
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊರೆ
ನಿನ್ನ ಕೈ ರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟು
ನಾ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು
ಅದು ಸಾಗೊ ದಾರಿಯ
ಸವಿದು ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು
ಎಷ್ಟು ಕನಸಿತ್ತೊ ಈ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ
ಈಗೆಲ್ಲಾ ಹನಿಗಳ ಹೊರಳಾಟ
ಬರಬೇಕಿತ್ತು ನೀ ಅವಧಿಗೆ ಮುನ್ನ
ಈಗ ಹೋಗಬಾರದಿತ್ತು ಹೀಗೆ
ಕನಸಿನ ಕಣ್ ತೆರೆವ ಮುನ್ನ!
31/10/2014
ನಿನ್ನ ತಲುಪಬೇಕು ಎನಿಸಿದೆ
ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ ನನಗೆ
ನಿನಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಬಾರದಲ್ಲ
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊರೆ
ನಿನ್ನ ಕೈ ರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟು
ನಾ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು
ಅದು ಸಾಗೊ ದಾರಿಯ
ಸವಿದು ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು
ಎಷ್ಟು ಕನಸಿತ್ತೊ ಈ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ
ಈಗೆಲ್ಲಾ ಹನಿಗಳ ಹೊರಳಾಟ
ಬರಬೇಕಿತ್ತು ನೀ ಅವಧಿಗೆ ಮುನ್ನ
ಈಗ ಹೋಗಬಾರದಿತ್ತು ಹೀಗೆ
ಕನಸಿನ ಕಣ್ ತೆರೆವ ಮುನ್ನ!
31/10/2014
ಕವನ
ಯಾರಿಗೆ ಯಾರುಂಟು!
ಈ ನಡುವಿನ ಹೊಯ್ದಾಟದಲಿ
ನಿಂತ ನೆಲದ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಬಿಂಬ!
ಮರೀಚಿಕೆಗಳ ಹಾರಾಟ,
ಅನಿಸುವುದು ಹಿಗೆಯೇ;
ಮಿಕ್ಕಿದ್ದ ಬದುಕು ಅದು ನನ್ನದಲ್ಲ
ಮಿಕ್ಕವರ ನಗೆಯ ಪಾಲು!
ಬದುಕಿದ್ದ ಅಷ್ಟು ದಿನ
ನಾನು ನಾನಾಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲ
ಗೊತ್ತಿದೆ ಬದುಕು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಜಗ್ಗಿ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ
ತುಸು ತುಸುವೇ ವಾಲಿಸಿ
ನೆಲವ ನೇವರಿಸುವುದು ತಲೆಗೂದಲು
ಆಗಲಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಎಚ್ಚತ್ತಾನೇನೋ ಮನುಜ
ಎಂಬ ಬದುಕ ಆಶಯ!
ಯಾರಿಗೆ ಯಾರುಂಟು?! ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ
ಜೀವಕೆ ಬದುಕೇ ಬೆಂಬಲ!
ಬದುಕ ಪಡೆಯಲು
ಈಗೀಗ ಅದೇಕೊ ಬದುಕಿಬಿಡುವ ಹಂಬಲ!
30/10/2014
ಈ ನಡುವಿನ ಹೊಯ್ದಾಟದಲಿ
ನಿಂತ ನೆಲದ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಬಿಂಬ!
ಮರೀಚಿಕೆಗಳ ಹಾರಾಟ,
ಅನಿಸುವುದು ಹಿಗೆಯೇ;
ಮಿಕ್ಕಿದ್ದ ಬದುಕು ಅದು ನನ್ನದಲ್ಲ
ಮಿಕ್ಕವರ ನಗೆಯ ಪಾಲು!
ಬದುಕಿದ್ದ ಅಷ್ಟು ದಿನ
ನಾನು ನಾನಾಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲ
ಗೊತ್ತಿದೆ ಬದುಕು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಜಗ್ಗಿ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ
ತುಸು ತುಸುವೇ ವಾಲಿಸಿ
ನೆಲವ ನೇವರಿಸುವುದು ತಲೆಗೂದಲು
ಆಗಲಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಎಚ್ಚತ್ತಾನೇನೋ ಮನುಜ
ಎಂಬ ಬದುಕ ಆಶಯ!
ಯಾರಿಗೆ ಯಾರುಂಟು?! ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ
ಜೀವಕೆ ಬದುಕೇ ಬೆಂಬಲ!
ಬದುಕ ಪಡೆಯಲು
ಈಗೀಗ ಅದೇಕೊ ಬದುಕಿಬಿಡುವ ಹಂಬಲ!
30/10/2014
ಯಾಕೆ ಯಾರೂ ಪ್ರೀತಿಯ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ
ಆತಂಕಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು; ಇಲ್ಲವೇ ಸಂಶಯ,
ಈಗೀಗ ನಿಷ್ಠೆ ಎಂಬುದು ನಿಘಂಟಿನ ಹೊರಗುಳಿದ ಪದವಂತೆ
ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ನಿಷ್ಠೆಯಿದ್ದರೆ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಆಕಸ್ಮಿಕ
ನಮಗೆ ಸಂಕಟ!
ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯ ಅವರು ಬಯಸರು
ಅವರಿಗೂ ಅದು ಕಷ್ಟವಂತೆ,,!
ನಿಷ್ಠೆಯ ಬಸಿದುಕೊಂಡ ಪ್ರೀತಿ ಕೊನೆಗೆ ಬೇಡವೆನಿಸಿತು!
30/10/2014
##############
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದೂ
ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಗಾಯಿತು
ಮನಸು ವಿಕಲವಾಗಿ
ನಾಲಿಗೆ ಹರಿತವಾಯಿತು!
29/10/2014
ಆತಂಕಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು; ಇಲ್ಲವೇ ಸಂಶಯ,
ಈಗೀಗ ನಿಷ್ಠೆ ಎಂಬುದು ನಿಘಂಟಿನ ಹೊರಗುಳಿದ ಪದವಂತೆ
ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ನಿಷ್ಠೆಯಿದ್ದರೆ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಆಕಸ್ಮಿಕ
ನಮಗೆ ಸಂಕಟ!
ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯ ಅವರು ಬಯಸರು
ಅವರಿಗೂ ಅದು ಕಷ್ಟವಂತೆ,,!
ನಿಷ್ಠೆಯ ಬಸಿದುಕೊಂಡ ಪ್ರೀತಿ ಕೊನೆಗೆ ಬೇಡವೆನಿಸಿತು!
30/10/2014
##############
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದೂ
ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಗಾಯಿತು
ಮನಸು ವಿಕಲವಾಗಿ
ನಾಲಿಗೆ ಹರಿತವಾಯಿತು!
29/10/2014
Wednesday, 29 October 2014
ಕವನ
ಅಂಬಿಗನೇ ...
ಎಷ್ಟೋ ವೇದನೆಗಳ ನಡುವೆ
ಒಂದಷ್ಟು ನಿರಾಳ ಕಂಡದ್ದು
ಅದು ಬಹುಶಃ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ,,
ನನ್ನನ್ನು ನನ್ನಂತೆ ಒಪ್ಪಿದ ನೀನು
ನಿನ್ನನ್ನು ನಾ ನಿನ್ನಂತೆ ಒಪ್ಪಿದರೆ
ನಿನಗೇಕೆ ಸಂಶಯ ಹುಡುಗನೇ !!
ನಿನ್ನೊಳಗೊಂದು ಹೊಳೆವ ನನ್ನ ಬಿಂಬಕೆ
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಚೇತನ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧ
ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ನಾನೂ ಹರಿವಳೇ?! ಎನ್ನೋ
ಆಶ್ಚರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಆತಂಕ!
ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾರೆಯಾ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮವಾ?;
ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಳೆಯಲಿ ಒಲುಮೆಯ
ಹುಟ್ಟು ಹಾಕೋ ಅಂಬಿಗನೇ !!
29/10/2014
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದೂ
ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಗಾಯಿತು
ಮನಸು ವಿಕಲವಾಗಿ
ನಾಲಿಗೆ ಹರಿತವಾಯಿತು!
##################################
ಒಳ್ಳೆಯತನ ಎಂಬುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡದು
ತನ್ನತನವ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಬಾರದು
ಮೂಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂದರ್ಭ ನಾ ದ್ವೇಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೆ
ಮಾತು ಬಾರದ ಕಾರಣ ನಿಂದನೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದೆ
ಇಂದು ನನಗೆ ಮಾತು ಬರುವುದು, ವಾದವೂ ನಡೆವುದು
ಆದರೂ ಒಳ್ಳೆಯತನವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಅಹಂ ಎನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು
ತನ್ನ ತಾ ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಹಟ, ಸುಳ್ಳಲ್ಲದ ನಾನು ನಿಜವಾಗುಳಿವ ಛಲ
ಅವರಿಗದು ಬೇಡದ ವಿವರ, ಅವರಿಗೂ ಇಂತಹುದೇ ಹುಚ್ಚು
ನಾನು ಸೋತು ಮತ್ತೆ ಸೋತೆ, ಗೆಲ್ಲುವವರು ಗೆಲ್ಲುತಲೇ ನಿಂದರು ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ,
################################
ಇನ್ನೇನು ದಡ ಸಿಕ್ಕಿತು
ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡೆ
ಸುಳಿಯೊಳಗೆ
ಕಾಡಿದ್ದ ಕಾದಿದ್ದ ಹುಡುಗ
ಬೆಚ್ಚಿ ನಿಂತಿದ್ದ
ದಡದ ಗೋಡೆಯಂತೆ,
ನಾ
ಎರಚಿ ಹೋದ ನೀರಿಗೆ
ಕ್ಷಣಕಾಲದ ಚಿತ್ತಾರಕೆ!
###############################
ನಿಮ್ಮ ಹೊಸ ನೋವಿಗೆ
ನಾನು ಕಾರಣಳಲ್ಲ
ಹಾಗೆಯೇ
ನನ್ನ ಹಳೆಯ ನೋವಿಗೆ
ಹೊಸ ನಗುವಿಗೆ
ನೀವು!
#################################
ಎಷ್ಟು ಅದುಮಿಟ್ಟರೂ ಗತದ ಮಣ್ಣ್ಯಾಕೊ ಸಡಿಲ,
ಎದ್ದು ಬಂದು ಎದುರು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ ಒಡೆದ ನನ್ನ ಬಿಂಬಗಳು!
ಕನ್ನಡಿ ಮಾತ್ರವೇ ನನ್ನದು
ಆಗಾಗಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟ
ಕಣ್ಗಳು ಎಂದಿನಂತೆ ಮಂಜೆ!
29/10/2014
################
ಭೀಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ
ಮೋಹದ ಮಂದ ದೀಪವ ಹಿಡಿದು ನಡೆವುದು
ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವೋ!
ಅವನೊಬ್ಬ ನಡೆದಿರುವನು,
ಕತ್ತಲ 'ಮತ್ತಿನ' ಆರಾಧಕ!
ಅವನ ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಸೋಜಿಗವೇ!
ಸೇಡಿನ ಜಿದ್ದಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಛಲದ ಮುಖವಾಡವಿಟ್ಟು
ಅಂತೂ ನಡೆದಿದ್ದಾನೆ
ಅವನೊಡ ಕತ್ತಲೆಯೂ..
28/10/2014
ಕವನ
ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮೌನಕೆ
ಜಗತ್ತು ಶೂನ್ಯವೆನಿಸಿ
ತನ್ನೊಳ ದಕ್ಕಿದ ಕಾಂತಿಯನು ಮೆಚ್ಚಿ
ಅದನೇ ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿತು
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೊಂದೂ ಕಿವಿಯಿಲ್ಲದಾಗ
ಪತ್ರಗಳೇ ಕಿವಿ , ಮೂಗು , ಕಣ್ಗಾಳಾದವು
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ದಾರಿ ಹೋಕನೊಬ್ಬ
ಬಿದ್ದ ಪತ್ರಗಳನೆಲ್ಲಾ ಹೆಕ್ಕಿ ಓದಿಕೊಂಡ
'ಓ ಮಹಾ ಕಾವ್ಯ'ವೆಂದ
ಈ ಮೌನ ಶರೀರಕ್ಕೊಂದು
ಸುಮಧುರ ಶಾರೀರ ಹಚ್ಚಿ
ತನ್ನೂರಲ್ಲೊಂದು ಸಂತೆ ಕಟ್ಟಿದ!
27/10/2014
ಜಗತ್ತು ಶೂನ್ಯವೆನಿಸಿ
ತನ್ನೊಳ ದಕ್ಕಿದ ಕಾಂತಿಯನು ಮೆಚ್ಚಿ
ಅದನೇ ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿತು
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೊಂದೂ ಕಿವಿಯಿಲ್ಲದಾಗ
ಪತ್ರಗಳೇ ಕಿವಿ , ಮೂಗು , ಕಣ್ಗಾಳಾದವು
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ದಾರಿ ಹೋಕನೊಬ್ಬ
ಬಿದ್ದ ಪತ್ರಗಳನೆಲ್ಲಾ ಹೆಕ್ಕಿ ಓದಿಕೊಂಡ
'ಓ ಮಹಾ ಕಾವ್ಯ'ವೆಂದ
ಈ ಮೌನ ಶರೀರಕ್ಕೊಂದು
ಸುಮಧುರ ಶಾರೀರ ಹಚ್ಚಿ
ತನ್ನೂರಲ್ಲೊಂದು ಸಂತೆ ಕಟ್ಟಿದ!
27/10/2014
ಕವನ
ಸತ್ಯವು ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಬಂದು ನಿಂತು
ನಗಬಾರದಿತ್ತು ಅದಕ್ಕೇನು ಗೊತ್ತಿತ್ತು
ಅದನ್ನವರು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದರೆಂದು!
ಈಗ ಅವರೂ ನಗುವರು ಸತ್ಯದೊಡನೆ
ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟ ಸತ್ಯ ಶುದ್ಧವೆಂದು
ಅಶುದ್ಧವನ್ನು ಮೆರೆಸೊ ಮಾಂತ್ರಿಕರು
ಹೆಚ್ಚೇನು ವಿಷಯ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ
ಪಸರಿಸಿದ ವಿಷದ ಗುರುತು ಹಚ್ಚಲು
ಮೂಢರಲ್ಲ, ಇಲ್ಯಾರು ಮೂಢರಿಲ್ಲ
ನೈತಿಕತೆ ಬಿಟ್ಟ ಆರಾಧಕರು!!
27/10/2014
ನಗಬಾರದಿತ್ತು ಅದಕ್ಕೇನು ಗೊತ್ತಿತ್ತು
ಅದನ್ನವರು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದರೆಂದು!
ಈಗ ಅವರೂ ನಗುವರು ಸತ್ಯದೊಡನೆ
ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟ ಸತ್ಯ ಶುದ್ಧವೆಂದು
ಅಶುದ್ಧವನ್ನು ಮೆರೆಸೊ ಮಾಂತ್ರಿಕರು
ಹೆಚ್ಚೇನು ವಿಷಯ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ
ಪಸರಿಸಿದ ವಿಷದ ಗುರುತು ಹಚ್ಚಲು
ಮೂಢರಲ್ಲ, ಇಲ್ಯಾರು ಮೂಢರಿಲ್ಲ
ನೈತಿಕತೆ ಬಿಟ್ಟ ಆರಾಧಕರು!!
27/10/2014
ನಿದಿರೆ ಸೆಳೆದಿರುವಳು
ಈ ಹೊತ್ತು,
ತಣ್ಣನೆಯ ಸಂಜೆ
ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ ಕಣ್
ರೆಪ್ಪೆಗಳ
ಮಂಪರಿನಿಂದ,
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಿಂದ
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ ಇದು ಸಂಜೆ
ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತು!
###################
ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ ಈಗ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ,,
ಖಾಲಿತನ ಜಗದ ಮುಖವಾಡ
ಸೋತಿಲ್ಲ ನಾ ಸೋಲೊಲ್ಲ
ಬರಿದಲ್ಲದ ಮನಕೆ ಆ ಮುಖವಿಲ್ಲ
ಸೊಗಸಿಲ್ಲ ಏನೇನೂ ಸೊಗಸಿಲ್ಲ
ಮರುಳಾಗುವ ವಯಸ್ಸೆಲ್ಲಾ ಇನ್ನಿಲ್ಲ!!
26/10/2014
ಕವನ
ಭಾವನೆಗಳಿಗೂ ಭಾವಿಸೋ ನಡೆಗಳಿಗೂ
ಕೃತಕತೆ ಎನ್ನುವ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ!
ಪ್ರೀತಿಸುವೆ ಎನ್ನುವ, ಪ್ರೀತಿಸಿಬಿಡುವ
ಒಲವೆನ್ನುವ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ!
ನುಡಿಗಳು ಸುಳ್ಳಾಡಿದರೂ
ಕಣ್ಗಳು ದಿಟವೇ
ಮರುಳಾದ ಮಾತುಗಳು
ನನ್ನೊಳ ಮೊಳಗದ ಸುದ್ಧಿ
ಎಷ್ಟೋ ಕಾರಣಗಳು ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ ನಾ ಮೆಚ್ಚಲು
ಒಂದಷ್ಟು ಬಚ್ಚಿಡದ ಒರಟುತನ, ನಿಜವೇ ಹೇಳುವ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಗಳು!
26/10/2014
ಕೃತಕತೆ ಎನ್ನುವ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ!
ಪ್ರೀತಿಸುವೆ ಎನ್ನುವ, ಪ್ರೀತಿಸಿಬಿಡುವ
ಒಲವೆನ್ನುವ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ!
ನುಡಿಗಳು ಸುಳ್ಳಾಡಿದರೂ
ಕಣ್ಗಳು ದಿಟವೇ
ಮರುಳಾದ ಮಾತುಗಳು
ನನ್ನೊಳ ಮೊಳಗದ ಸುದ್ಧಿ
ಎಷ್ಟೋ ಕಾರಣಗಳು ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ ನಾ ಮೆಚ್ಚಲು
ಒಂದಷ್ಟು ಬಚ್ಚಿಡದ ಒರಟುತನ, ನಿಜವೇ ಹೇಳುವ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಗಳು!
26/10/2014
Saturday, 25 October 2014
ಕವನ
ಶಿಥಿಲ ಶಿಲೆಗಳು....
ಬಂಧಿಸಿಕೊಂಡಷ್ಟು ಭಾವಗಳು
ಹರಿದುಬಿಡಲು ತವಕಿಸುತ್ತವೆ
ಕುರುಡಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗುವಂತೆ
ಒಳ ಒತ್ತಡವಿರುವಂತೆ!
ಹರಿದುಬಿಡುವ ಭಾವಗಳಿಗೆ
ಹಗುರಾಗುವ ಅವಸರಗಳು
ಕೊರೆದ ನೆಲಗಳ
ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ!
ಹರಿದು ಕೊಟ್ಟ ಮಣ್ಣ ನೆಲಗಳಿಗೆ
ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭಾವ
ಜೊತೆ ಸಾಗಲಾರದ ಜಿಗುಪ್ಸೆ
ಕಣ್ಣೀರಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣಂತೆ!
ಮನಸೇ ಇಲ್ಲದ ಧಾರೆಗಳಿಗೆ
ಮನಸುಕೊಟ್ಟು ಪಡೆವ ವೇದನೆ
ಕೊರೆತ ಸಹಿಸಿ ಕತ್ತಲ ಕೂಪಕ್ಕಿಳಿವ
ಮೌನ ರೋದನದಂತೆ!
ಭದ್ರವಾಗಿ ಆಳಕ್ಕಿಳಿವ ಭಗ್ನ ಮನಸುಗಳಿಗೆ
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ನಿಶಾನೆಯೇ ಇಲ್ಲ
ಕೊರೆತವೆಲ್ಲಾ ಅಳಿಸಿಕೊಂಡು ಉಳಿವ
ಭೂಗರ್ಭದ ಕಲ್ಲು ಚಪ್ಪಡಿಗಳಂತೆ
ಎಂದೋ ಯಾವುದೋ ಮನಸುಗಳಿಗೆ
ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಶ್ರಮದ ಫಲವಾಗಿ
ಸಿಗಿದು ಪಡೆವ ಪುರಾತನ
ಶಿಥಿಲ ಶಿಲೆಗಳಂತೆ ಮತ್ತವು
ಅಮೂಲ್ಯವಂತೆ!
25/10/2014
ಬಂಧಿಸಿಕೊಂಡಷ್ಟು ಭಾವಗಳು
ಹರಿದುಬಿಡಲು ತವಕಿಸುತ್ತವೆ
ಕುರುಡಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗುವಂತೆ
ಒಳ ಒತ್ತಡವಿರುವಂತೆ!
ಹರಿದುಬಿಡುವ ಭಾವಗಳಿಗೆ
ಹಗುರಾಗುವ ಅವಸರಗಳು
ಕೊರೆದ ನೆಲಗಳ
ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ!
ಹರಿದು ಕೊಟ್ಟ ಮಣ್ಣ ನೆಲಗಳಿಗೆ
ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭಾವ
ಜೊತೆ ಸಾಗಲಾರದ ಜಿಗುಪ್ಸೆ
ಕಣ್ಣೀರಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣಂತೆ!
ಮನಸೇ ಇಲ್ಲದ ಧಾರೆಗಳಿಗೆ
ಮನಸುಕೊಟ್ಟು ಪಡೆವ ವೇದನೆ
ಕೊರೆತ ಸಹಿಸಿ ಕತ್ತಲ ಕೂಪಕ್ಕಿಳಿವ
ಮೌನ ರೋದನದಂತೆ!
ಭದ್ರವಾಗಿ ಆಳಕ್ಕಿಳಿವ ಭಗ್ನ ಮನಸುಗಳಿಗೆ
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ನಿಶಾನೆಯೇ ಇಲ್ಲ
ಕೊರೆತವೆಲ್ಲಾ ಅಳಿಸಿಕೊಂಡು ಉಳಿವ
ಭೂಗರ್ಭದ ಕಲ್ಲು ಚಪ್ಪಡಿಗಳಂತೆ
ಎಂದೋ ಯಾವುದೋ ಮನಸುಗಳಿಗೆ
ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಶ್ರಮದ ಫಲವಾಗಿ
ಸಿಗಿದು ಪಡೆವ ಪುರಾತನ
ಶಿಥಿಲ ಶಿಲೆಗಳಂತೆ ಮತ್ತವು
ಅಮೂಲ್ಯವಂತೆ!
25/10/2014
Friday, 24 October 2014
ಕವನ
ಕುಸುರಿ
ಕನಸ ಕುಸುರಿಗೆ
ಬಣ್ಣದ ಅಭಾವ!
ಭಾವ ದೀಪ್ತಿಗೆ
ಮನಸು ಅಭಾವ!
ಹೃದಯ ಬಿರಿತಕೆ
ಮಿಡಿತದ ಅಭಾವ!
ಪ್ರೀತಿ ಸೆಳೆತಕೆ
ನಿಷ್ಠೆಯ ಅಭಾವ!
ಆದರೂ ಕನಸಿಗೆ ಭಾವ ತುಂಬಿ
ಮನಸಿಗೆ ಹೃದಯ ಬಿಗಿದು
ನಿಷ್ಠೆಯ ಮಿಡಿತ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ
ಹಾಳು ಈ ಜೀವನ ಬಣ್ಣಗಳು!
24/10/2014
ಕನಸ ಕುಸುರಿಗೆ
ಬಣ್ಣದ ಅಭಾವ!
ಭಾವ ದೀಪ್ತಿಗೆ
ಮನಸು ಅಭಾವ!
ಹೃದಯ ಬಿರಿತಕೆ
ಮಿಡಿತದ ಅಭಾವ!
ಪ್ರೀತಿ ಸೆಳೆತಕೆ
ನಿಷ್ಠೆಯ ಅಭಾವ!
ಆದರೂ ಕನಸಿಗೆ ಭಾವ ತುಂಬಿ
ಮನಸಿಗೆ ಹೃದಯ ಬಿಗಿದು
ನಿಷ್ಠೆಯ ಮಿಡಿತ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ
ಹಾಳು ಈ ಜೀವನ ಬಣ್ಣಗಳು!
24/10/2014
Thursday, 23 October 2014
ಕವನ
ಚರದಲಿ...
ಏನು ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ
ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡು ನೀನೇ ನನ್ನಯ ಸಾಲು
ಸೇರದ ದೂರವಾಗದ ಈ ಹಳಿಗಳಂತಾಗಿ
ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪಯಣಿಸೊ ಈ ಸುಂದರ ಮಾರ್ಗ
ಆ ಕಿಟಕಿಗೆ ನೀನು, ಈ ಕಿಟಕಿಗೆ ನಾನು
ಮುಖ ಮಾಡಿ ಪರಸ್ಪರ ಧ್ಯಾನಿಸುತ
ಕುಳಿತ ಒಂದೇ ಬೋಗಿಯ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು
ಕಿಟಕಿಯಾಚೆಗೆ ಸೆಳೆವ ಹಸಿರೊಳು ಉಸಿರಾಗಿ
ಒಮ್ಮೆ ಕಂಪಿಸುತ,,ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ
ಸಾಗುತ ನಿಂದೆವು ನಾವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಚರದಲಿ..
24/10/2014
ಏನು ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ
ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡು ನೀನೇ ನನ್ನಯ ಸಾಲು
ಸೇರದ ದೂರವಾಗದ ಈ ಹಳಿಗಳಂತಾಗಿ
ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪಯಣಿಸೊ ಈ ಸುಂದರ ಮಾರ್ಗ
ಆ ಕಿಟಕಿಗೆ ನೀನು, ಈ ಕಿಟಕಿಗೆ ನಾನು
ಮುಖ ಮಾಡಿ ಪರಸ್ಪರ ಧ್ಯಾನಿಸುತ
ಕುಳಿತ ಒಂದೇ ಬೋಗಿಯ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು
ಕಿಟಕಿಯಾಚೆಗೆ ಸೆಳೆವ ಹಸಿರೊಳು ಉಸಿರಾಗಿ
ಒಮ್ಮೆ ಕಂಪಿಸುತ,,ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ
ಸಾಗುತ ನಿಂದೆವು ನಾವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಚರದಲಿ..
24/10/2014
ಕವನ
ಕವಿ-ಕಾವ್ಯ ನಾಮ
ನಕ್ಷತ್ರವೊಂದು ಹೇಳಿತಂತೆ
ದೂರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸೋ
ಆ ನನ್ನಯ ಸಾಸಿರ ಜೀವಗಳು
ಬಂದು ಒಂದರೆ ಘಳಿಗೆಯೂ
ಇರರು ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ; ಕಾರಣ
ನನ್ನೊಳ ಬೇಗೆ, ಉರಿಯೋ ವೇದನೆ
ಉಸಿರಿಲ್ಲದ ಉಚ್ಛ್ವಾಸ-ನಿಶ್ವಾಸಗಳು!
ಕಾನನದ ಹೂವೊಂದು ನಲುಗಿತಂತೆ
ಅದೆಲ್ಲೋ ಕುಳಿತು ಜಪಿಸೋ ಕವಿ ಹೃದಯ
ಕಾಡು ಮಲ್ಲೆಯ ಸೊಬಗ ಇನ್ನಿಲ್ಲದೆ ವರ್ಣಿಸಿದ
ಆತನಾದರೂ ಬಂದೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದನೇ
ನನ್ನಯ ಅನಿವಾರ್ಯ ವೈರಾಗ್ಯ
ಬರಲಾರನು ದಾಟಿ ಕಾಡ ಗಡಿಯ
ಜೀವ ಭಯವಿದೆ ಅವನಿಗೂ
ನೋಡಿ ನನ್ನಯ ಈ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ!
ಕಡಲಾಳದ ಮುತ್ತೊಂದು ಕರೆಯಿತಂತೆ
ಬಂದು ಸೇರೋ ಚಿನ್ನದ ಹುರಿಯ
ಬರಲಾರೆನೆನುತ ಸೋತುಕೊಂಡಿತಂತೆ
ಅವರ ಕೈಯೊಳು ತಲತಲಾಂತರದ ಸೊತ್ತಂತೆ,
ನಿಟ್ಟುಸಿರಲಿ ಮಗ್ಗುಲಾದ ಮುತ್ತು
ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಬಲೆಯೊಳಗೆ ಬಿಕ್ಕು
ಸಮುದ್ರದಾಳಕ್ಕಿಂತ ಮನಸು ಭಾರವಾಯ್ತು
ಬರಲಾರದ ಚಿನ್ನದ ಹುರಿಗೆ ದೂರ ನೆಪವಾಯ್ತು
ಮಾಯದ ಮೋಹವು ಮಾತಾಯಿತಂತೆ
ನನ್ನೆಡೆ ಬರಲಾರರು ಎಂದು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ
ಬಂದವರ್ಯಾರು ಉಳಿವರಿಲ್ಲ;
ಬಂದು ಹೋಗೊ ಬಯಕೆ ನಾ
ಬಂದಿಲ್ಲೇ ಕಳೆದು ಹೋದವರೆಲ್ಲಾ ಹುಚ್ಚರು!
ದಾಹಿಗಳು, ಧ್ಯಾನಿಗಳು, ಮೋಹದ ಮಾಂತ್ರಿಕರು
ಕಳೆದು ಬಂದು ಉಳಿವರು ಹೀಗೆ ಕವಿಗಳ ಹಾಗೆ!
ಆಗಸದ ನಕ್ಷತ್ರ, ಕಾಡು ಮಲ್ಲೆ, ಕಡಲಾಳದ ಮುತ್ತುಗಳು
ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಉದ್ವೇಗದಿ ಉಲಿವರಂತೆ
ಮೋಹದ ಜೊತೆಗೂಡಿ
ವಿರಹ, ಪ್ರೇಮ, ಮಧುರ ಭಾವ, ವೈರಾಗ್ಯ
ತಮ್ಮದೇ ಆಸ್ತಿಗಳಂತೆ
ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ಮೌನವಾಗಿ ಆವರಿಸಿ ಎದೆಗೇರಿ ನಿಂತರು
ಕವಿ ಕಾವ್ಯ ನಾಮಗಳಲ್ಲಿ
ನೆಲೆ ಕಂಡರಂತೆ!
23/108/2014
ನಕ್ಷತ್ರವೊಂದು ಹೇಳಿತಂತೆ
ದೂರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸೋ
ಆ ನನ್ನಯ ಸಾಸಿರ ಜೀವಗಳು
ಬಂದು ಒಂದರೆ ಘಳಿಗೆಯೂ
ಇರರು ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ; ಕಾರಣ
ನನ್ನೊಳ ಬೇಗೆ, ಉರಿಯೋ ವೇದನೆ
ಉಸಿರಿಲ್ಲದ ಉಚ್ಛ್ವಾಸ-ನಿಶ್ವಾಸಗಳು!
ಕಾನನದ ಹೂವೊಂದು ನಲುಗಿತಂತೆ
ಅದೆಲ್ಲೋ ಕುಳಿತು ಜಪಿಸೋ ಕವಿ ಹೃದಯ
ಕಾಡು ಮಲ್ಲೆಯ ಸೊಬಗ ಇನ್ನಿಲ್ಲದೆ ವರ್ಣಿಸಿದ
ಆತನಾದರೂ ಬಂದೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದನೇ
ನನ್ನಯ ಅನಿವಾರ್ಯ ವೈರಾಗ್ಯ
ಬರಲಾರನು ದಾಟಿ ಕಾಡ ಗಡಿಯ
ಜೀವ ಭಯವಿದೆ ಅವನಿಗೂ
ನೋಡಿ ನನ್ನಯ ಈ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ!
ಕಡಲಾಳದ ಮುತ್ತೊಂದು ಕರೆಯಿತಂತೆ
ಬಂದು ಸೇರೋ ಚಿನ್ನದ ಹುರಿಯ
ಬರಲಾರೆನೆನುತ ಸೋತುಕೊಂಡಿತಂತೆ
ಅವರ ಕೈಯೊಳು ತಲತಲಾಂತರದ ಸೊತ್ತಂತೆ,
ನಿಟ್ಟುಸಿರಲಿ ಮಗ್ಗುಲಾದ ಮುತ್ತು
ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಬಲೆಯೊಳಗೆ ಬಿಕ್ಕು
ಸಮುದ್ರದಾಳಕ್ಕಿಂತ ಮನಸು ಭಾರವಾಯ್ತು
ಬರಲಾರದ ಚಿನ್ನದ ಹುರಿಗೆ ದೂರ ನೆಪವಾಯ್ತು
ಮಾಯದ ಮೋಹವು ಮಾತಾಯಿತಂತೆ
ನನ್ನೆಡೆ ಬರಲಾರರು ಎಂದು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ
ಬಂದವರ್ಯಾರು ಉಳಿವರಿಲ್ಲ;
ಬಂದು ಹೋಗೊ ಬಯಕೆ ನಾ
ಬಂದಿಲ್ಲೇ ಕಳೆದು ಹೋದವರೆಲ್ಲಾ ಹುಚ್ಚರು!
ದಾಹಿಗಳು, ಧ್ಯಾನಿಗಳು, ಮೋಹದ ಮಾಂತ್ರಿಕರು
ಕಳೆದು ಬಂದು ಉಳಿವರು ಹೀಗೆ ಕವಿಗಳ ಹಾಗೆ!
ಆಗಸದ ನಕ್ಷತ್ರ, ಕಾಡು ಮಲ್ಲೆ, ಕಡಲಾಳದ ಮುತ್ತುಗಳು
ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಉದ್ವೇಗದಿ ಉಲಿವರಂತೆ
ಮೋಹದ ಜೊತೆಗೂಡಿ
ವಿರಹ, ಪ್ರೇಮ, ಮಧುರ ಭಾವ, ವೈರಾಗ್ಯ
ತಮ್ಮದೇ ಆಸ್ತಿಗಳಂತೆ
ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ಮೌನವಾಗಿ ಆವರಿಸಿ ಎದೆಗೇರಿ ನಿಂತರು
ಕವಿ ಕಾವ್ಯ ನಾಮಗಳಲ್ಲಿ
ನೆಲೆ ಕಂಡರಂತೆ!
23/108/2014
ಕವನ
ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು ನೀ....
ನಿನ್ನನು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ
ಹುಡುಕಿ ಅವಮಾನಿತಳಾಗಿದ್ದು
ನನ್ನದೇ ತಪ್ಪಿದೆ;
ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು ನನ್ನೊಳಗೇ ಇರುವ ನಿನ್ನ
ಲಕ್ಷಿಸದೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡೆ!
ಆಯ ತಪ್ಪಿದ ನಡೆಯಂತೆ
ಮನವೆಲ್ಲಾ ಕೊರಗು
ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು ನೀ ನನ್ನೊಳ ಒಲವೇ
ತಪ್ಪಲಾರೆ ಇನ್ನು ಎಂದಿಗು
ಏಸು ದಿನದ ಶ್ರಮವೋ
ನೀ ನನ್ನ ಶಾಂತ ನಿರ್ವಿಕಾರ ಕಾಂತಿ
ಕುಂದಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ ನಾನೊಡನೆಯೇ
ಲಯ ತಪ್ಪಿದ ಗೇಯದಂತೆ
ಕದಡಿದ ಕೊಳದ ರಾಡಿಯಂತೆ
ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕಾಲ ಬೇಕೋ ಹಗುರಾಗಲು
ಸಹಕರಿಸಿ ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು
ಓ ನನ್ನಯ ಮನವೇ
ಮತ್ತಾಗೆನು ಹೀಗೆ ಚಂಚಲ ಚಿತ್ತಳು!
23/10/2014
ನಿನ್ನನು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ
ಹುಡುಕಿ ಅವಮಾನಿತಳಾಗಿದ್ದು
ನನ್ನದೇ ತಪ್ಪಿದೆ;
ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು ನನ್ನೊಳಗೇ ಇರುವ ನಿನ್ನ
ಲಕ್ಷಿಸದೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡೆ!
ಆಯ ತಪ್ಪಿದ ನಡೆಯಂತೆ
ಮನವೆಲ್ಲಾ ಕೊರಗು
ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು ನೀ ನನ್ನೊಳ ಒಲವೇ
ತಪ್ಪಲಾರೆ ಇನ್ನು ಎಂದಿಗು
ಏಸು ದಿನದ ಶ್ರಮವೋ
ನೀ ನನ್ನ ಶಾಂತ ನಿರ್ವಿಕಾರ ಕಾಂತಿ
ಕುಂದಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ ನಾನೊಡನೆಯೇ
ಲಯ ತಪ್ಪಿದ ಗೇಯದಂತೆ
ಕದಡಿದ ಕೊಳದ ರಾಡಿಯಂತೆ
ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕಾಲ ಬೇಕೋ ಹಗುರಾಗಲು
ಸಹಕರಿಸಿ ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು
ಓ ನನ್ನಯ ಮನವೇ
ಮತ್ತಾಗೆನು ಹೀಗೆ ಚಂಚಲ ಚಿತ್ತಳು!
23/10/2014
Subscribe to:
Posts (Atom)
