ಪದ್ಯ

ಕನಸು

ಜೀವವಿಲ್ಲದ ನಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ

ಕಿಚ್ಚು ಹೊತ್ತಿ ಮಿಡಿತ ಹುಟ್ಟಿ

ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ರಕ್ತ ಹರಿಯಲು 

ಜೀವಂತವೆಂದರು ಎಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು

ನಾಡಿ ಹಿಡಿದು ಉಸಿರ ಮುಟ್ಟಿ

ಸತ್ತ ಹೆಣಕೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅಲಂಕಾರ 

ಹೂವು ಗಂಧ ವಸ್ತ್ರ ವಸ್ತು 

ಆಡಂಬರ ಆಚರಣೆಯ ವೈಭೋಗ

ಹರಿದ ಕನಸಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ 

ಎಷ್ಟು ಮುತ್ತುಗಳು, ಬಾವಣಿಕೆಗಳು ..

ಎದ್ದು ಬಂದೀತೇನೋ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯೇ

ಸತ್ತ ಕನಸಿದು ಸುಲಭಕೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲದು..

ಹಾಡಿ ನುಡಿದು ಕೈ ಹಿಡಿದೆಳೆದುಬ್ಬಿಸಿ 

ಮೈದಡವಿ ಬೆನ್ಚಪ್ಪರಿಸಿ ಹುರಿದಿಂಬಿಸಿದರು

ಕನಸಿನ ಗರಿಕೆದರಿ ಆಕಾಶದಾಸೆ ತೋರಿಸಿ.. 

ಉಸಿರಿದ್ದ ಮಾತ್ರಕೆ ಹಾರದ ಕನಸಿದು 

ತೂಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಕಾಲ ಬಹು ತೂಕ ಹೊರಿಸಿ..

ಹಾರದು ಈ ಚಳಿಗಾಳಿಗೆ 'ತೇಲದ ಕನಸು'..

15/11/2015

ಪ್ರೀತಿಯಲಿ

ಮೌನ;

ಅದುವೇ 

ನಿಜ ಒಲುಮೆ

ಹೆಚ್ಚು 

ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ.

*****

ಅತಿಯಾದ ಮೋಹ

ದೈಹಿಕ

ಆಕರ್ಷಣೆ

ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿ

ಮನದ

ಘರ್ಷಣೆ..!

13/11/2015

ಪದ್ಯ

ಕಾಲಚಕ್ರದಡಿ ಸಿಲುಕಿದೆ ಘಳಿಗೆ..

ಹೊರಟು ಹೋದ

ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ಸ್ನೇಹ-ಬಂಧಗಳು

ಬಾರದು ಎಂದೂ

ಬಂದರೂ ಉಳಿಯದು 

ಅದರ ಸ್ಥಾನ ಗುರ್ತಿಸಿ...!

ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ

ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವ ಮುನ್ನ

ತೂಗಿ ಕಾಣಬೇಕು

ಅದರದರ ಮೌಲ್ಯಗಳ

ಅಹಂಭಾವ ಬದಿಗೊತ್ತಿ...!

ತಿರುವುಗಳು ಇಹವು ಹಲವು

ಅದರೊಳೆಲ್ಲೊ ತಿರುಗಿ ಬಂದರೆ

ಇದ್ದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಋಣಿಯಾಗಿರಲಿ

ಗೌರವ ಘನತೆಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ

ತಿರುವೊಳು ನಿಂತಾಗ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಬಿಸಿ ಇಂಗಿಸಿ..!

ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಮುಖ ಬದಲಿಯಾಗಿ

ಅಹಂನ ಅಟ್ಟಹಾಸ

ತಿಳಿಯದ ಮುಗ್ಧರು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡರು

ತಿರುಗಿ ಬಾರದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ

ಮನದಲಿ ನೆನೆದರು

ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ಬಂಧವ 

ಕೋಪದ ಕೂಪಕ್ಕೆ ಕೆಡವಿ...!

ಕಾಲಚಕ್ರದಡಿ ಸಿಲುಕಿದೆ ಘಳಿಗೆ 

ಅಡಿಗಡಿಗೂ ಬಿರುಸು ಸೆಡವು

ಕರಗದ 'ನಾನು' ಹರಿದಾಡಿಯೇ ಸಾಗುವುದು

ಒಮ್ಮೆ ಉಕ್ಕಿ, ಒಮ್ಮೆ ಧುಮುಕಿ 

ಹಗುರಾಗಿ ಬಯಲಲಿ ನದಿಯನ್ನನುಸರಿಸಿ..

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರ ಕೊಡವಿ...!!

13/11/2015

ಪದ್ಯ

ಸ್ಪಂದನ

ನಿನ್ನ ವದನ

ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ ಸತ್ತ ಭಾವ ಭರವಸೆಗಳೆಲ್ಲಾ 

ಜೀವದೊಳು 'ಜೀವಂತ'.. 

ಪ್ರೇರಣ

ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ನಿನ್ನ ಒಂದು ನೋಟ

ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲಿ

ಮೋಡದ ಮೇಲೋಡುವ 'ಹದ್ದು' ಈ ಮನಸ್ಸು

ಸಾಂತ್ವನ

ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿಯ ಸವರಿದ ನಿನ್ನ ಕೈ

ಸಂಜೆ ಸೊಬಗ ಹೊತ್ತಂತೆ ಈ ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪು

ಮಗುವಿನ 'ಮುಗ್ಧತೆ'ಯ ಮೊಗವು

ಪ್ರೇಮ

ನಿನ್ನ ಒಂದು ದಳದ ಸ್ಪರ್ಷಕೆ

ನನ್ನಿಡೀ ಜೀವಮಾನ ಕಮಲದ ಕೊಳ

ಈಜುತ್ತಲೇ ಉಳಿದು 'ದಡ' ಸೇರದಂತಹ ದಣಿವು..

ಯೌವ್ವನ

ನಿನ್ನ ಒಂದು ಕಿರುನಗೆಯ ಬೆಂಕಿ

ನಿರಂತರ ತಾಪವನ್ನೀಯುವ ಸೂರ್ಯ

ಹಗಲಿರುಳು ಈ 'ಭಾವ ಜೀವ'ಕೆ...

12/11/2015

ಪದ್ಯ

ದೀಪ

ದೀಪವಿರಲಿ ಸಾವಿರಾರು

ಈ ಕಣ್ಣ ಕಾಂತಿಗೆ ಸಾಲು ಕನಸು

ಹರಿದಷ್ಟೂ ಮನದ ಹರವು

ನೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಲಿ ದೀಪದ ಕಾವು

ಅದು ಬೆಳಕಿಗಾಗಿಯೇ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿವ ಬೆಂಕಿ

ಉಳಿದಂತೆ ಭೂರಮೆಯೊಳು ತಣ್ಣಗೆ ಮಲಗಿದ ಒಡಲು

ಬೆಂಕಿಯು ಬೇಕು ಕತ್ತಲೆಗೆ 

ಸಣ್ಣಗೆ ಮಿಣುಕಾಡುವಂತೆ

ಕಿಚ್ಚು ಇರಲಿ ಇರದಂತೆಯೂ

ಹೆಚ್ಚಿ ಇರಲಿ

ಅದುಮಿಟ್ಟರೂ ಪುಟಿವಂತೆಯೂ 

ಬೆಳಕಾಗುವ ಬೆಂಕಿ ಕತ್ತಲೂ ಹೌದು

ಹಿಡಿದಂತೆ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ರಥದ ಪಥವು..

ದೀಪವಿದು ಗುರುದೀಪ

ದಾರಿ ನೀಡಿ ಕನಿಕರಿಸೋ ಕಾಲವು

ಕೈಯೊಳು ಹಿಡಿದು ಸಾಗಬೇಕು ಹಾದಿ

ದೀಪವಿದ್ದಡೆಯೇ ಅಂತ್ಯವೆಂದೆಣಿಸದೆ

ಙ್ಞಾನದ ಹಸಿವಿಗೆ 

ಎದುರಾದ ಕನ್ನಡಿಗಳು ಸಾಲು ಸಾಲು 

....ದೀಪಗಳ ಸಾಲು

10/11/2015

ಪದ್ಯ

ಪದ

ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾ 

ಕುಗ್ಗಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ

ನೀನು ಆಸರೆ ನೀಡಿದೆ 'ಪದ್ಯ'ವೇ

ಕೈ ಬಿಡದಿರು ಇನ್ನು 

ನನ್ನಿಂದ ನಾನೇ ಕಳೆದಂತೆ..

ಕಣ್ಣು ನೀನು ಕಿವಿಯೂ

ಮೂಕಿಗೆ ಮಾತು

ಶಬ್ದಕೆ ಪ್ರಾಸವು

ಮೌನಕೆ ಮಧುರ ರಾಗವು

ನಿದಿರೆಗೆ ಕನಸು

ಹಗಲಿಗೆ ಆಲೋಚನೆಯು

ಬಯಲಾಗಿ ನಿಂತಾಗ

ತಂಗಾಳಿ ಆಲಾಪನೆಯೂ ನೀನು..

ನನ್ನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಕಾಣದ ಹಸ್ತವೂ

ಅಪ್ಪನಷ್ಟೇ ಧೈರ್ಯವೂ 

ಅಮ್ಮನಂತಾ ಮಮತೆವೂ

ಪ್ರೇಮಿಯಂತ ರಸಿಕನು ನೀನು..

ಒಲಿಯದಿದ್ದರೂ ಮುನಿಯದಿರು

ಜೊತೆಗಿದ್ದು ರಮಿಸು

ಜೀವನಕೆ ನಂಟಾಗಿ

ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಚೇತನವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು ನೀ ಪದವೇ...!

07/11/2015

ಪದ್ಯ

ವಸ್ತು,

ಯಾವ ವಸ್ತುವಿಗೆ

ಇಡೀ ಜೀವಭಾರವ ತೂಗಿಬಿಡುವೆವೊ

ಅವುಗಳೇ ನೆಲಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಗ್ಗಿಸಿಬಿಡುವವು..

ಯಾವುದನ್ನೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟು 

ಮೆರೆಯಬಾರದು

ಹಕ್ಕೆಂದು..

ಒಲಿಯಬೇಕು ಎಲ್ಲವೂ ನೀತಿಗೆ

ಉಡಾಫೆಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸು

ರಮಿಸದ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣು

ಇರಲಿ ಬಿಡು ಹೊರಳಿಸೋಣ 

ಮತ್ತ್ಯಾವುದೋ ನಿಃಸ್ವಾರ್ಥದ ಬದುಕೆನೆಡೆಗೆ

ನಾನು, ನನ್ನದು ನನಗಾಗಿಯೇ ಎಂದು

ಇಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೂ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ..

ಇರಬಾರದು ಕೂಡ..

ಹಾಗೆ ಇದ್ದು ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟರೆ 

ಗಾಣದ ಎತ್ತಾಗಿಬಿಡುವೆ

ಒಂದೇ ವೃತ್ತಕೆ, ಒಂದೇ ಆಸೆಗೆ

ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿ ನಿಂತುಬಿಡುವ

ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು ಬಿಳಲುಗಳನು ಆಲದ ಮರದಂತೆ..

ಹಬ್ಬಿದಷ್ಟೇ ಅದರ ಗರಿಮೆಯಂತೆ..

07/11/2015

ಪದ್ಯ

ತೊಳಲಾಟಗಳು...

ತೊಳಲಾಟಗಳಲ್ಲೇ 

ಸತ್ವವು ಹುಟ್ಟುವುದು 

ಕಳೆ ಕೀಳುವುದು,

ಸುನಾಮಿ ಮಥಿಸಿ 

ಸಮುದ್ರವ ತೊಳೆದಂತೆ

ಮಜ್ಜಿಗೆಯು ಜಿಡ್ಡು ತೊರೆದು 

ನಿರಾಳವಾದಂತೆ

ಒತ್ತಡವೊಂದು ತಿರುಗಿ ತಿರುಳೊಳು

ಹಗುರ ಹಲವು

ಗಾಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿ ಸುಂಟರಗಾಳಿ

ಒಳ ಹೊರಗಿನ ಬೆಸ ಕದಡಿ ಊರಾಚೆ ಚೆಲ್ಲಿ

ಒಳಗಿನ ಗೆದ್ದಲು ಹಿಡಿದ ಮರ 

ಹೊರಗಿನ ಹೂ ಮರ ಘರ್ಷಿಸಿ ಕಿಚ್ಚು.. 

ಹೊತ್ತು ಉರಿದೀತು ಜೀವ 

ಹೊರಳಿ ಬೂದಿಯಲಿ ತಂಪು 

ಅದೇ ಅಂತ್ಯ.. 

ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಬೇಕು

ತುಮುಲ ತೊಳಲಾಟಗಳು

ಉರಿದು ಕಳೆದು 

ಚಿಗುರ ಚಿವುಟಿ 

ಉದುರಿ ಹಸಿರು

ಶಾಂತವಾಗಿ 

ಮತ್ತೆ ಮೈದಳೆಯಬೇಕು ಉಸಿರು

ಹುಟ್ಟಬೇಕು ಬದುಕು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ...

ಒಳಗೊಂಡು 

ಒತ್ತಡ ತೊಳಲಾಟಗಳನು...

06/11/2015

ಪದ್ಯ

ಮೌನ

ಸಿಟ್ಟು ನೆತ್ತಿಗೇರಿ

ನಿಂದನೆಯ ಅಪಮಾನವೆಣಿಸಿ

ದೂರದೇ ದೂರಾಗಿ

ಮೌನಗಳು ನಿಂತಿವೆ

ಮಾತಿನ ಬಾಗಿಲ ಎಡ ಬಲ... 

ನುಣುಪು ಕೆನ್ನೆ

ಚೂಪು ಮೂಗು

ಕೆಪ್ಪಗೆ ಹೊಳೆದು 

ಕನ್ನಡಕವು ಹಬೆಯಾಗಿ

ಬುಸಗುಟ್ಟಿದ್ದ ಕೋಪ

ಅಂದಿನ ಅಂದಗಳದು

ಮೊದಲೇ ಚಿಲಕವಿಲ್ಲದ ಬಾಗಿಲು

ಮೊದಲು ತಟ್ಟುವವರ್ಯಾರೋ

ಕೀಲಿ ಕೈಗೆ ತಡಕಾಡದೆ 

ಕೆಂಪಾರಿದ ನಿಮ್ಮ

ಮೂಗು ತೂರಿಸಿ ಮಾತೊಳಗೆ..

ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತೋರಣ ಕಟ್ಟುವ... 

ನಿಂದನೆ ಅಪಮಾನಗಳ

ಈ ನಡುವೆ ಅರ್ಥ ಕಳೆದು

ಹೊಸ ದಾರಿಯ ಹೊಸ ಅರ್ಥಗಳಲಿ

ಬೆರೆತ ಸತ್ಯ ಬಹುಶಃ

ಮಾತನಾಡಿಸಬಹುದು ಮನಸ ಮೌನಗಳ....

06/11/2015

ಪದ್ಯ

.....

ನಾನೇ ದೂರಬೇಕಾದ್ದ
ಅಷ್ಟೂ ಅಂಶಗಳನ್ನು
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ
ನಾನೀಗ ನಮ್ಮಂತೆ ಆಗಬಯಸುತ್ತೇನೆ

ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿ
ವಿಹರಿಸಿಯೂ ಕರಗದಂತೆ ಉಳಿದು
ಬನಗಳಲಿ ಸುತ್ತಿ ಬರುತ್ತೇನೆ
ಹೂಗಳ ಕಂಡೆಣಿಸಿ...
ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ ತಾಗದಂತೆ ನಿಂತು..

ಬಂಧಿತ ಕೈದಿಯಾಗಿ
ನಿಂತು ಕೈ ಚಾಚುವೆಯಷ್ಟೇ
ದೂರದ ನೋಟಕೆ ಮೈಮಾಟಕೆ
ಅಪರಾಧವೆಸಗದೆ ಹೀಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿಸಿ
ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ನಾನು
ಒಪ್ಪುತೇನಷ್ಟೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೆ
ಯಾವುದೇ ವೃತ್ತದ ಕೆಂದ್ರವಾಗದೆ...

ನಾನೇ ದೂರಬೇಕಾದ್ದ
ಅಷ್ಟೂ ಅಂಶಗಳನ್ನು
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ
ನೀವೇ ದೂರಿರಿ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ
ನಾನೀಗ ನಮ್ಮಂತೆ ಆಗಬಯಸುತ್ತೇನೆ

06/11/2015

ಪದ್ಯ

ಉಂಗುರ..

ಉಂಗುರಗಳ ಜೋಡಿಸುತ್ತಲಿದ್ದೆ

ಚಿನ್ನದವು ಹರಳಿನವು ...

ಆಸೆಯಿಲ್ಲದೆ ಜೊತೆಗುಳಿದವು

ಮರೆತ ಎಷ್ಟೋ ಉಂಗುರಗಳು

ಈಗ ಅವನು ಪೋಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ

ಇದುದ್ದರ ಅರಿವೇ ಎನಗಿರದೆ..

ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಉಂಗುರವೊಂದು

ಉರಿದಂತೆ ಮುನಿದು

ಮಳೆ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಒಲಿದು

ಹಟ ಮಾಡಿದೆ ಅವನ ತೊಡಲು 

ಈ ಸಂಜೆಯ ಮಳೆಗೆ ತೋಯ್ದ ಇಳೆ

ಹಸಿಗೊಂಡು ಬಿರಿದಂತೆ ಮುತ್ತಿನ ಮೊಗ್ಗು

ಮುತ್ತುತ್ತಲಿವೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಬೆಂಕಿಯುಂಗುರ

03/11/2015

ಪದ್ಯ

ಕತ್ತಲು

ಕತ್ತಲಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು

ಬೆಳಕು ಅಲೆಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ

ಇಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಡಿತ್ತು... 

ಕಣ್ಣು ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು

ಕೋಟೆ ಕತ್ತಲ ಕಳೆದು

ಪಾಪೆ ಹಿಗ್ಗಿಸಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಿರಣವ ಹೀರಬೇಕಿತ್ತು... 

ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು

ಒಡಲ ನೀಡಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ

ಬೆಳಕ ಹಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು...

ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು

ಕತ್ತಲ ದೇಹವ ಹೊಕ್ಕಿ ಕತ್ತಲೇ ಆದಂತೆ

ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕ ಹೊತ್ತು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.... 

ಕತ್ತಲಿಗೆ ಬೆಳಕು ಪ್ರಾಣವಾಗಿ

ವಿರಹ ತುಂಬಿದಾಗ ಕತ್ತಲಾಗಿ

ಸಂಯೋಗಗೊಂಡಾಗ ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕಾಗಿ

ಕಣ್ಣೆದುರು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು... 

ಈಗ ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ಕತ್ತಲೆಗೆ

ನನ್ನದು ಬೆಳಕಿನಷ್ಟೇ ಆರಾಧನಾ ಭಾವ

ಹುಟ್ಟುಗಳ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವ ಕತ್ತಲೆಯು 

ಒಳಗೆಲ್ಲಾ ಬೆಳಕಿನ ಪಂಜುಗಳ ಬಿತ್ತುತ್ತಿತ್ತು... 

ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು ಕನ್ನಡಿಯೆದುರು ಹೊಳೆದಿತ್ತು....

30/10/2015

ಕತ್ತಲಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು
ಬೆಳಕು ಅಲೆಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ
ಇಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಡಿತ್ತು...

ಕಣ್ಣು ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು
ಕೋಟೆ ಕತ್ತಲ ಕಳೆದು
ಪಾಪೆ ಹಿಗ್ಗಿಸಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಿರಣವ ಹೀರಬೇಕಿತ್ತು...

ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು
ಒಡಲ ನೀಡಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ
ಬೆಳಕ ಹಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು...

ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು
ಕತ್ತಲ ದೇಹವ ಹೊಕ್ಕಿ ಕತ್ತಲೇ ಆದಂತೆ
ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕ ಹೊತ್ತು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು....

ಕತ್ತಲಿಗೆ ಬೆಳಕು ಪ್ರಾಣವಾಗಿ
ವಿರಹ ತುಂಬಿದಾಗ ಕತ್ತಲಾಗಿ
ಸಂಯೋಗಗೊಂಡಾಗ ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕಾಗಿ
ಕಣ್ಣೆದುರು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು...

ಈಗ ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ಕತ್ತಲೆಗೆ
ನನ್ನದು ಬೆಳಕಿನಷ್ಟೇ ಆರಾಧನಾ ಭಾವ
ಹುಟ್ಟುಗಳ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವ ಕತ್ತಲೆಯು
ಒಳಗೆಲ್ಲಾ ಬೆಳಕಿನ ಪಂಜುಗಳ ಬಿತ್ತುತ್ತಿತ್ತು...
ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು ಕನ್ನಡಿಯೆದುರು ಹೊಳೆದಿತ್ತು....

ಪದ್ಯ

ಮಧುಶಾಲೆ.. 

ನಿಶೆಯಲಿ ನಶೆಯೇರಿಸೋ

ಅವನ ಕಣ್ಗಳೇ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಧುಶಾಲೆ

ಕುಡಿದಷ್ಟೂ ಕುಡಿಸೋ ಮೋಹ ಅವನದು

ನಿಶೆ ಕರಗಿದರೂ ನಶೆಯುಳಿಸಿ

ಹಗಲಿಗೆ ದೂಡುತ್ತಾನೆ

ಮಧುರವಾಗಿ ಮಧು ತುಂಬಿ 

ತುಟಿ ಬಟ್ಟಲುಗಳಲಿ.. 

ಈ ಮಧುಶಾಲೆಯಲಿ 

ಕಣ್ಣೀರಿಗೂ ಮತ್ತೇರಿಸೋ ಹಟವಿದೆ

ಅಮಲಲಿ ಹೊರಳಾಡಿ 

ಕಣ್ಣ ರೆಪ್ಪೆಗಳುಣಿಸೋ ಸೋಜಿಗವು 

ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹೊಸತನ

ಮಧುಶಾಲೆ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ 

ತೆರೆದಿದೆ ನನಗಾಗಿಯೇ 

ಈ ಮಬ್ಬಿಗೂ ಮುಂದಿನ ಅನೇಕ ಕತ್ತಲೆಗೂ

ಮರುಳೆಂದರೂ ಈ ಮಧುಶಾಲೆಯ ದಾಸಳು ನಾನು

28/10/2015

ಪದ್ಯ

ಸೋಲಿನ ನೆರಳ ಮರ

ಸೋಲೆಂಬ ಆಲಿಕಲ್ಲು

ರಪರಪನೆ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಡಿದು

ಬಾವು ಊದಿಕೊಂಡು 

ನೋವೆಲ್ಲಿ ಸೋಲೆಲ್ಲಿ ಹುಡುಕ ಹೊರಟು

ದಾರಿಗುಂಟ ಒದ್ದೆ ಮುದ್ದೆಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಸೋಲು

ಜಿನುಗುತ್ತಿದೆ ಕೆಸರಾಗಿ ;ಕಾಲು ಹೂತು ತೊಡರು

ಅದೇನೋ ಹೊಳೆದಂತೆ ಸೂರ್ಯ ಕಂಡು 

ಉಷ್ಣವೇರಿ ಆಕರ್ಷಣೆಗೊಂಡು

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೇಲೆರುತ್ತಿದೆ ಆವಿಯಾಗಿ 

ಮತ್ತೆ ಮೋಡ ಮಳೆ ಆಲಿಕಲ್ಲಿನೇಟಿಗೆ

ಜಡಗೊಳ್ಳದ ಮನ ಕೊರಗಿ ತತ್ತರಿಸಿದೆ..

ಸೋಲಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ..

ಬದುಕು ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು

ನಿರಂತರ ಮಳೆಗಾಗಿ ಕಾದು ಕೂತು

ಏಟಿಗೆ ಎದೆಕೊಟ್ಟು

ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವ ರಕ್ತವ ಕುದಿಸಿ ಹರಿಸಿ

ಮಳೆಯ ನೆರಳಲಿ ಸುಖವೆಂದು

ಆಲಿಕಲ್ಲಿನೇಟಿಗೆ ಜಗ್ಗದೆ ನಿಂತ ಜೀವ ಮರ

ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಆಸೆ, ಆಸರೆಯ ಹುಚ್ಚು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು

ಘನವಾದ ಮೋಹದ ಬಯಕೆಯಲಿ 

ಭಾರಿ ಮೋಡವ ಅರಸಿ 

ಮಳೆಯ ಸುರಿಸೆಂದು ನಿಂತ ಮರ

ಹನಿವ ತುಂತುರಿಗೆ ದಾಹ ತೀರದೆ

ತೊಯ್ವ ಧಾರೆಯ ನೆನೆದು

ಸಿಡಿಲು ಗುಡುಗನ್ನೇ ಮೇಲರೆಗಿಸಿಕೊಂಡು

ಒಮ್ಮೆ ಸುಟ್ಟು ಮತ್ತೆಲ್ಲೇ ಮೂಲೆಯಲಿ ಚಿಗುರಿ

ಹಸಿರ ಉಸಿರಲಿ ಮಳೆಗಾಗಿ ನಿಂತ ಮರ

ಇದು ಬೇರಿಲ್ಲದ ಮರ

ತೇಲಿ ನಡೆವ ಮರ

ಬಿಳಲುಗಳನೇ ಹಗ್ಗ ಮಾಡಿ

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹರಿದಾಡುವ ಮರ

ಮರ; ಮರಗಟ್ಟದ ಮರ

ಇದ್ದರೂ ಸತ್ತರೂ ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಮರ

ಬೆಳಕಿಗೆ ಬದುಕಿಗೆ...

28/10/2015

ಚಿನ್ನ ;ಅದು ಚಿನ್ನವೇ.

ನೀನೆಷ್ಟೇ ಮಸಿ ಸಿಡಿಸಿ ಬೆಸ ಬೆರೆಸಿದರೂ

ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒತ್ತಡ ಬೆಂಕಿಗೆ

ಕರಗಿಬಿಟ್ಟರೆ

ಹೊಳೆವದು

ಮತ್ತೂ ಚಿನ್ನದಂಶವೇ ಹೊರತು

ಮಸಿ ಸೀಸಗಳೆಲ್ಲಾ

ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಆವಿ

ಚಿನ್ನಕ್ಕೆ ಕರೆಗಳಿಲ್ಲವೋ ಮರುಳೆ

ಕೊರೆತಗಳಷ್ಟೇ ಅಲಂಕಾರ...! 

26/10/2015

ಪದ್ಯ

ಸೋಲು

ಸೋಲುಗಳು ಅದೇಕೋ ನಿರಂತರ

ಆಗಾಗ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ತುಂಬೋ 

ಕೆಲ ಸಣ್ಣ ಗೆಲುವುಗಳು

ನಿರಂತರ ಜೊತೆಗಿದ್ದು 

ಸತ್ತ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತವೆ

ಈ ಸೋಲು 

ಬಲು ಮಾಮೂಲು ಬಿಡು,

ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ಲುವ ಹಠ ತೊರೆದು

ತೊಟ್ಟ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೈರಾಗ್ಯ 

ಬಹುಶಃ

ಎಲ್ಲಾ ಸೋಲುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುವುದು

ಹೊರಗಿನ 

ಈ ಸೋಲು ಗೆಲುವುಗಳನ್ನು

ನೀಗಿ ನಿಲ್ಲೊ

ಮನದ ನೀಯತಷ್ಟೇ 

ನಿಜದ ಗೆಲುವು... ! 

ಇದ ಅರಿತು, ಅರಿಯದೆ

ಹೀಗೆ ಗೆದ್ದುಬಿಡುವ 

ಹಠವಿಡಿದು ಸೋಲಿಸೋ 

ಈ ಹಳೇ ಸೋಲುಗಳೆದುರು... !

23/10/2015

ಪದ್ಯ

ಎದೆಗಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಿಟ್ಟು

ತಡವುತಿದ್ದ ಒಲವೇ

ದೂರ ನಿಂತು ಹಗಲು

ಅದೇಕೋ

ಎದೆ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ..

ನಿನ್ನುಸಿರ ತುಂಬು ಬಾ 

ರಾತ್ರಿ ಕನಸಿಗೆ

ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಸಣ್ಣ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸಿ

ಬೆಳಗಿ ಕಣ್ಣ ಕಾಂತಿ;

ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ ಬೆಂಕಿ ಬೆಳಕಾಗಿ 

ಬೆಂಕಿಯುಸಿರ ಆ ತಂಗಾಳಿ

ಸುಳಿದು ಮನವು ಮೆದುವು

ಹವೆಯೊಳಗೆ ನಿಶೆ ಮೂಡಿ 

ವಿರಹಕ್ಕೊಂದು ವಿರಾಮ

ಈ ಇರುಳಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನೆನಪಿಗೆ 

ನಕ್ಷತ್ರಗಳೆಣಿಸುವ ಕೆಲಸ... 

ದೂರದ ಬೆಂಕಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಪನ

ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾಗಿ ಕಾಡುವ ವಿನೂತನ

ಎದೆಗಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಿಟ್ಟು

ತಡವಿದೆ ಈ ನನ್ನ ಕೈಗಳು

ನಿನ್ನದೇ ನಿನ್ನೆದೆ

ಆ ಅದೇ ಮಾತುಗಳ

ತುಂಟಾಟಗಳ ಸವಿ ಸವಿ ನೆನಪು...!

19/10/2015

ಎದೆ ತುಂಬಾ 

ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳೋ ವೈರಾಗ್ಯಕ್ಕೆ 

ದೂರದ ಭರವಸೆಯ ಹೊದಿಕೆ ಹೊದಿಸಿ

ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ 

ಕೆಂಡಕೆದರಿ ಗಬೆಯೆಬ್ಬಿಸಿ

ತಣ್ಣಗೆ ಮಲಗಿಸುತ್ತೇನೆ

15/10/2015

*****

ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ

ಬಹಳ ದಿನ ಬದುಕಲಾರ

ಸತ್ತುಬಿಡುವನು 

ಇಲ್ಲವೇ 

ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಬಿಡುವನು

ಹೊಸ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಆತ್ಮ ಬಿಗಿದು...!

12/10/2015

ನಡೆವ ದಾರಿಗೆ ಎದುರಾದ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು

ನಯವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿ ನಡೆದಿದ್ದೆ,,

ತಪ್ಪಾಯಿತು,,!

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ ಕಾರಣ

ನೇರೆ ಎದೆಗೆ ಬಂದು ನಾಟಿದವು,,

ನೋವಿದ್ದೂ ಚೀರಲಾರೆ,,!

*****

ಪಳಗುತ್ತಿರುವ ಕೈಗಳ 

ಬಳೆ ಸದ್ದು 

ಬಲು ಜೋರು

ಪಳಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸದ್ದಡಗಿ 

ಗುನುಗಾದದ್ದು 

ಟಿಸಿಲೊಡೆದ ಪುಳಕವು..

07/10/2015